• Οι ανοσοκατεσταλμένοι, δλδ όσοι έχουν εξασθενημένο αμυντικό σύστημα λόγω κάποιας πάθησης, αντιμετωπίζουν κίνδυνο για παρατεταμένη λοίμωξη από τον κορονoϊό.
  • Αρκετές μελέτες σε περιστατικά παρατεταμένης λοίμωξης σε ανοσοκατεσταλμένους, έδειξε ότι σωματίδια SARS – CoV-2 με πολλαπλές μεταλλάξεις που συγκροτούσαν νέες απειλητικές  παραλλαγές του ιού, – όπως η βρετανική και η ινδική- , αναδύθηκαν στη διάρκεια μόλυνσης ανθρώπων με προβλήματα στο αμυντικό τους σύστημα.

Οι παραλλαγές του κορονοϊού με τις πολλαπλές μεταλλάξεις, αποτελούν δείκτη του τρόπου με τους οποίους ο ιός μπορεί να υπερπηδήσει πολλά εξελικτικά στάδια μονομιάς και να διαμορφώσει «παραλλαγές ανησυχίας». Προτιμά, δε, καταστάσεις όπου το ανοσοποιητικό σύστημα υπολειτουργεί.

Τα παραπάνω επισημαίνουν με άρθρο τους στο New England Journal of Medicine, επιστήμονες από το Fred Hutchinson Cancer Research Center, το Johns Hopkins Bloomberg School of Medicine, το Αμερικανικό Στρατιωτικό Ερευνητικό Πρόγραμμα HIV και το Ινστιτούτο για την Παγκόσμια Υγεία και τις Λοιμώδεις Νόσους του Πανεπιστημίου της Βόρειας Καρολίνας.

Η ομάδα κορυφαίων ερευνητών ζητούν μεγαλύτερη προσοχή στις επίμονες λοιμώξεις COVID-19 σε ανοσοκατεσταλμένα άτομα.

«Η ιατρική κοινότητα πρέπει να αναπτύξει πιο ακριβείς οδηγίες για την παρακολούθηση, τη θεραπεία και την πρόληψη των λοιμώξεων από COVID-19 σε ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς, για να μειώσει τόσο τον κίνδυνο για αυτούς τους ασθενείς, όσο και την πιθανή εμφάνιση ανησυχητικών παραλλαγών του ιού», δήλωσε ο Δρ Larry Corey, ιολόγος στο Fred Hutch, επικεφαλής του Δικτύου Πρόληψης COVID-19 και συγγραφέας του άρθρου.

Χαρακτηριστικά, στη μελέτη αναφέρεται περίπτωση όπου ανοσοκατεσταλμένος, νοσούσε επί 152 μέρες.

Στη διάρκεια της νοσηλείας του αναγνωρίστηκαν στο γονιδίωμα του ιού που τον ταλαιπωρούσε, 34 μεταλλάξεις, 12 από αυτές τις μεταλλάξεις στην πρωτεΐνη  ακίδα, μερικές από τις οποίες αφορούσαν διόδους διαφυγής από το ανοσοποιητικό σύστημα του ασθενή.

Οι συγγραφείς τόνισαν τη σημασία της ανοσοποίησης των ανοσοκατεσταλμένων ασθενών και γι΄ αυτούς με ανεπαρκή ανταπόκριση στο εμβόλιο, να διερευνάται η χρήση μονοκλωνικών αντισωμάτων για την πρόληψη της μόλυνσης.

Συμβούλευσαν μάλιστα τους γιατρούς, να παρακολουθούν προσεκτικά τα ανοσοκατεσταλμένα άτομα με λοίμωξη COVID-19 που επιμένει, με την εφαρμογή συχνά της αλληλούχισης του γονιδιώματος του ιού που τους έχει προσβάλλει, χρησιμοποιώντας διαδοχικά δείγματα, για τον εντοπισμό πιθανής νέας παραλλαγής ανησυχίας.

Η μερική ανοσοαπόκριση που παρατηρήθηκε σε ανοσοκατεσταλμένους, δημιουργεί μοναδικό περιβάλλον για επιλογή εξελικτικών παραλλαγών και προκαλεί ανησυχία.

Οι ανοσοκατεσταλμένοι θα πρέπει να ενημερώνονται για την πιθανότητα παρατεταμένης ικανότητάς τους για μετάδοση του ιού εάν μολυνθούν και τη σημασία της αυτο-απομόνωσης, μέχρι να επιβεβαιώσουν τη λήξη της μόλυνσης με αρνητικό τεστ, συνιστούν οι συγγραφείς.

Συμπερασματικά

Οι συγγραφείς υποστηρίζουν την αυξημένη ανάγκη ανάπτυξης νέων εμβολίων και θεραπειών για τον COVID-19, που είναι πιο αποτελεσματικές έναντι των απειλητικών παραλλαγών και μεταλλάξεων του κορονοϊού.

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΑΠΟ:

https://www.nejm.org/doi/full/10.1056/NEJMsb2104756