• Ομάδες ερευνητών σε όλο τον κόσμο, προσπαθούν να αποκωδικοποιήσουν την νευροανατομία του βελονισμού.
  • Διερευνούν τρόπους ώστε να τον εντάξουν στην θεραπεία φλεγμονωδών παθήσεων. Ως επικουρική θεραπευτική επιλογή.
  • Ο βελονισμός φαίνεται να επιδρά στην διαχείριση της φλεγμονής, η οποία προκύπτει τόσο στην covid-19 όσο και σε αυτοάνοσα νοσήματα, καρδιομεταβολικό σύνδρομο και στην επικίνδυνη σήψη.
  • Σύμφωνα με το Harvard, ο βελονισμός θα πρέπει να γίνεται από ειξειδικευμένους επιστήμονες, γιατί αν εφαρμοστεί με ακατάλληλο τρόπο, μπορεί να είναι επιβλαβής.

Ολες οι αισθητηριακές πληροφορίες σε ανθρώπους και ζώα λαμβάνονται από συγκεκριμένους νευρικούς υποδοχείς μέσω της διαδικασίας της νευρωνικής κωδικοποίησης και τα σήματα που δημιουργούνται μεταδίδονται προς τον εγκέφαλο. 

Εκεί αφού ολοκληρωθούν μέσω νευρικών κυκλωμάτων, γίνονται αντιληπτά και ερμηνεύονται από τον εγκέφαλο.

Ένα βασικό ερώτημα που τίθεται συχνά είναι: Θα μπορούσε η δερματική νευρική διέγερση του βελονισμού, να δημιουργήσει τις δικές της ειδικές νευρικές θεραπευτικές απαντήσεις; Μελέτες νευροαπεικόνισης στον βελονισμό, υποδεικνύουν την ύπαρξη νευρικών κυτταρικών συσχετισμών στην είσοδο της βελόνας.

Τα πεδία των νευρικών υποδοχέων, που είναι σημαντικά για τον προσδιορισμό της αντίληψης σε ένα βελονιστικό ερέθισμα, επηρεάζονται από την πυκνότητα των υποδοχέων στην περιοχή της διέγερσης.

Βρέθηκε πρόσφατα ότι οι υποδοχείς α6/β1 της ουσίας ιντεγκρίνης (που είναι ρυθμιστής της ανοσίας και του μεταβολισμού), εκφράζονται σε μεγάλο βαθμό στο σημείο βελονισμού zusanli η ST36-κοντα στο γόνατο,  μετά από την τοπική είσδυση της βελόνας. Δεδομένου ότι η δραστηριότητα της ιντεγκρίνης παίζει σημαντικό ρόλο στη διαμεσολάβηση της δια-κυτταρικής σηματοδότησης, με ενδιαφέρον έχει διερευνηθεί η κατανομή και η ενεργοποίηση συγκεκριμένων τύπων υποδοχέων ιντεγκρίνης, που ανταποκρίνονται μετά από τσίμπημα και σε άλλα σημεία βελονισμού.

Επιπλέον, ειδικά ο ηλεκτροβελονισμός προκαλεί απαγωγικά σήματα που μπορούν να επηρεάσουν άμεσα τη κοιλιακή-σπλαχνική δραστηριότητα και φλεγμονή μέσω του πνευνογαστρικού αντιφλεγμονώδους αντανακλαστικού και του σπληνικού νεύρου, με την διαμεσολάβηση του ανοσιακού συστήματος.

Αυτό που έχει φανεί είναι  ότι το τσίμπημα της βελόνας μπορεί να προκαλέσει την διέγερση των δερματικών νευρικών υποδοχέων και να δημιουργήσει νευρική δραστηριότητα με τον δικό της συγκεκριμένο τρόπο, η οποία μπορεί να κωδικοποιηθεί στον εγκεφαλικό φλοιό και στο κέντρο του αυτόνομου πνευμονογαστρικού νευρικού συστήματος.

Στην συνέχεια ο βελονισμός ασκεί με την σειρά του προς τα κάτω επιδράσεις στη ρύθμιση της φλεγμονής, μέσω του ίδιου νεύρου, πράγμα που έχει εφαρμογές σε πολλές φλεγμονώδεις καταστάσεις όπως καρδιομεταβολικό σύνδρομο, αυτοάνοσα ρευματικά νοσήματα κλπ. ως επικουρική θεραπευτική μέθοδος.

Το πνευμονογαστρικο νεύρο είναι ένα μεικτό νεύρο, που επιτρέπει μια αμφίδρομη επικοινωνία μεταξύ του κεντρικού νευρικού συστήματος και του πεπτικού σωλήνα. Έχει διπλές αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες μέσω της ενεργοποίησης του υποθαλαμικού υποφυσιακού επινεφριδίου άξονα, αλλά και μέσω ενός βαγο-πνευμονογαστρικού φλεγμονώδους αντανακλαστικού. 

Συμπερασματικά

Ο βελονισμός φαίνεται να βοηθά στην αντιμετώπιση της φλεγμονής και η επιστημονική έρευνα προσπαθεί να πιστοποιήσει τα επικουρικά θεραπευτικά, μη φαρμακευτικά, μονοπάτια του.

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΑΠΟ:

  1. https://www.nature.com/articles/nrendo.2012.189
  2. The-inflammatory-reflex-The-current-understanding-of-the-inflammatory-reflex-an_fig4_329336298/download