• Η πάθηση εμφανίζεται όταν υπερβολικό λίπος αρχίζει να αποθηκεύεται στο ήπαρ, προκαλώντας φλεγμονή.
  • Η προχωρημένη λιπώδης νόσος του ήπατος έχει ξεπεράσει την ηπατίτιδα C, ως βασική αιτία ίνωσης και μεταμόσχευσης του ήπατος.
  • Στον άνθρωπο, η λιπώδης νόσος του ήπατος συνδέεται με το μεταβολικό σύνδρομο, ένα σύμπλεγμα προβλημάτων υγείας, με πολλούς κινδύνους.

Ηπαχυσαρκία και ο διαβήτης εξελίσσονται σε ολοένα και μεγαλύτερη απειλή για ενδεχόμενη θανατηφόρα ηπατική βλάβη, σύμφωνα με νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο New England Journal of Medicine.

Όπως υποστηρίζει η αναφορά στην έγκυρη επιστημονική επιθεώρηση, η προχωρημένη λιπώδης νόσος του ήπατος αυξάνει τον κίνδυνο θανάτου που διατρέχει ένας άνθρωπος, κατά σχεδόν επτά φορές.

Πρόκειται όμως για σιωπηρό δολοφόνο, καθώς από τη στιγμή που θα αναπτυχθούν τα συμπτώματα που σχετίζονται με τη λιπώδη ηπατική βλάβη, το πρόβλημα είναι ήδη μεγάλο, προειδοποιεί η ερευνήτρια, Δρ. Jeanne Clark, διευθύντρια στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Johns Hopkins.

Για τη μελέτη, η Δρ. Clark και οι συνεργάτες της παρακολούθησαν σχεδόν 1.800 ανθρώπους που υπέφεραν από λιπώδη ηπατική νόσο για τέσσερα χρόνια, προκειμένου να δουν πώς η πάθηση επηρέαζε την υγεία τους.

Η πάθηση εμφανίζεται όταν υπερβολικό λίπος αρχίζει να αποθηκεύεται στο ήπαρ, προκαλώντας φλεγμονή και ανάπτυξη ουλώδους-ινώδους ιστού. Η προχωρημένη λιπώδης νόσος του ήπατος, μάλιστα, έχει ξεπεράσει την ηπατίτιδα C ως βασική αιτία ίνωσης και μεταμόσχευσης του ήπατος.

Στον άνθρωπο, η λιπώδης νόσος του ήπατος συνδέεται με το μεταβολικό σύνδρομο, ένα σύμπλεγμα προβλημάτων υγείας που έχουν συνδεθεί με αυξημένο κίνδυνο καρδιακών παθήσεων, εγκεφαλικού επεισοδίου και διαβήτη τύπου 2. Περιλαμβάνουν, επίσης, αυξημένη αρτηριακή πίεση, υψηλό σάκχαρο αίματος, πλεονάζον κοιλιακό λίπος και μη φυσιολογικά επίπεδα τριγλυκεριδίων.

Συχνά υποτιμάται, σύμφωνα με τους ερευνητές,  ο αυξανόμενος κίνδυνος προχωρημένης ηπατικής νόσου σε ασθενείς που είναι παχύσαρκοι, νοσούν από διαβήτη τύπου 2 και το λεγόμενο μεταβολικό σύνδρομο. Πολλοί από αυτούς μπορεί να πάσχουν από σιωπηρή αλλά προοδευτική ηπατική νόσο, που πιθανόν τελικά να αποδειχθεί θανατηφόρα. 

Οι ερευνητές βρήκαν ότι καθώς αυξανόταν η ανάπτυξη λιπώδους ιστού στο ήπαρ, οι ασθενείς ήταν πιο πιθανό να υποφέρουν από επιπλοκές στο ήπαρ, όπως παθολογική συσσώρευση υγρού στην κοιλιά-ασκίτης και νοητική σύγχυση λόγω της συγκέντρωσης τοξινών στο σώμα και στον εγκέφαλο.

Καθώς αυξανόταν η λιπώδης διήθηση του ήπατος, οι ασθενείς είχαν περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν διαβήτη τύπου 2 και διαταραχή της νεφρικής λειτουργίας. Επιπλέον, οι πιθανότητες θανάτου ήταν επταπλάσιες για όσους έπασχαν από επιπλοκές του ήπατος, αποτελέσματα που υποδεικνύουν την ανάγκη επιφυλακής για τους παχύσαρκους και τους διαβητικούς.

«Τόσο οι ασθενείς όσο και οι πάροχοι φροντίδας πρέπει να γνωρίζουν ότι, ειδικά σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2, παχυσαρκία και τα χαρακτηριστικά του μεταβολικού συνδρόμου, πρέπει να διερευνηθεί αν υπάρχει επίσης υποκείμενη βλάβη ή νόσος του ήπατος», τονίζεται από τους ερευνητές.

Σημειώνεται, ωστόσο, ότι δεν θα αναπτύξουν ηπατική νόσο, όλοι όσοι έχουν λιπώδες ήπαρ. Φαίνεται ότι οι περισσότεροι άνθρωποι που έχουν λίπος δεν θα πάθουν ποτέ φλεγμονή και ίνωση, αλλά μια υπο-ομάδα αυτών -περίπου το 20-30%- πράγματι θα τα παρουσιάσει.

Δεν γνωρίζουμε γιατί κάποιοι ασθενείς (πιθ. γενετικοί παράγοντες), εμφανίζουν μόνο λίπος και τίποτα άλλο, ενώ άλλοι παρουσιάζουν φλεγμονή και ανάπτυξη ουλώδους ιστού.

Τι είναι το λιπώδες ήπαρ

Το λιπώδες ήπαρ, είναι η αυξημένη εναπόθεση τριγλυκεριδίων και λίπους στο συκώτι, που προκύπτει ως συνέπεια του μεταβολικού συνδρόμου.

Η λιπώδης διήθηση του ήπατος ή λιπώδες ήπαρ, είναι η πιο κοινή ηπατική νόσος στις Δυτικές χώρες, λόγω της αύξησης του μεταβολικού συνδρόμου και των ασθενειών που συνδέονται με αυτό, όπως ο διαβήτης τύπου 2 και η παχυσαρκία, ως απόρροια του σύγχρονου τρόπου ζωής.

Επηρεάζει έναν στους τέσσερις ενήλικες στην Ευρώπη και είναι σημαντικός παράγοντας κινδύνου για ανάπτυξη χρόνιων νοσημάτων, όπως τα καρδιαγγειακά, ο καρκίνος και τα αυτοάνοσα νοσήματα. Παρότι εμφανίζεται σε κάθε ηλικία, πλήττει κυρίως άτομα μεταξύ των 40-50 ετών.

Πρόσφατα, οι ειδικοί επιστήμονες πρότειναν αντικατάσταση του ιατρικού όρου NAFLD γιατί όπως τονίζουν, δεν αντικατοπτρίζει την τρέχουσα γνώση.  Ως καταλληλότερος όρος προτείνεται, η σχετιζόμενη με τη μεταβολική (δυσλειτουργία) λιπώδης νόσος του ήπατος, (MAFLD). Ο νέος ορισμός δίνει αυξημένη έμφαση στον σημαντικό ρόλο της μεταβολικής δυσλειτουργίας σε αυτόν.

Η λιπώδης διήθηση συνήθως δεν προκαλεί συμπτώματα. Όταν εκδηλώνονται συμπτώματα, αυτά μπορεί να είναι: Κόπωση και πόνος ή δυσφορία στην άνω δεξιά κοιλιακή χώρα

Λόγω συγκυρίας, πρέπει να αναφερθεί ότι οι ασθενείς με λιπώδη νόσο του ήπατος, όπως δείχνουν οι μελέτες, έχουν υψηλότερο κίνδυνο σοβαρού COVID-19, καθώς είναι πιο πιθανό να έχουν μη φυσιολογικές τρανσαμινάσες, υψηλότερο χρόνο απόρριψης του ιού και περισσότερη ηπατική βλάβη κατά τη διάρκεια της νοσηλείας τους σε σύγκριση με ασθενείς χωρίς MAFLD.

Η παρουσία ίνωσης σε ασθενείς με MAFLD είναι ένας άλλος παράγοντας κινδύνου για τη σοβαρότητα του COVID-19.

Οι παρατηρήσεις ότι οι ασθενείς με λιπώδη νόσο του ήπατος  έχουν σχεδόν διπλάσιο κίνδυνο εξέλιξης του γενικού πληθυσμού σε σοβαρή μορφή COVID-19, μαζί με το ποσοστό επιδημίας της MAFLD, υπογραμμίζουν τη σημασία της ταυτοποίησης και παρακολούθησης ασθενών με προϋπάρχουσα ηπατική νόσο, ιδιαιτέρως εκείνων με μεταβολική διαταραχή, κατά τη διάρκεια και μετά, νόσησης με COVID-19.

Διάγνωση

Λόγω της απουσίας συμπτωμάτων, στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, η διάγνωση του λιπώδους ήπατος προκύπτει ως τυχαίο εύρημα, κατά τη διενέργεια εξετάσεων για άλλους λόγους, όπου εντοπίζεται πρόβλημα στην ηπατική λειτουργία.

Αυτό συμβαίνει συνήθως κατά τη διενέργεια υπερηχογραφήματος, όπου εντοπίζεται η εναπόθεση λίπους στο συκώτι ή με την ανεύρεση μη φυσιολογικών τιμών σε εξετάσεις αίματος, που αφορούν στην ηπατική λειτουργία.

Δεν υπάρχει τελική λύση ή θεραπεία γιαυτό το σύνδρομο, παρόλο που υπάρχουν μελέτες φαρμακευτικών σκευασμάτων, ενώ μπορεί να βοηθησει σημαντικά  η άσκηση, η βαριατρική χειρουργική σε μερικούς ανθρώπους πολύ παχύσαρκους και επίσης η βοτανική ιατρική. 

Η ΒΟΤΑΝΟΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ(HERBAL MEDICINE) φαίνεται να ασκεί μεγάλες επιδράσεις στη βελτίωση της στεάτωσης και της φλεγμονής για τη θεραπεία της NAFLD.

Ανακαλύφθηκε ότι αυτές οι επιδράσεις εμπλέκουν τους πολλαπλούς μηχανισμούς, που κρύβουν τον μεταβολισμό των λιπιδίων και τη φλεγμονή. 

Μεγάλο ρόλο εδώ διαδραματίζουν μικροθρεπτικά συστατικά όπως βιταμίνη Ε, κερσετίνη, ρεσβερατρόλη, και άλλες φυτοχημικές ενώσεις από Κίνα.

Επίσης μικροθρεπτικά συστατικά και από την ελληνική φύση, όπως φασκόμηλο, κρόκος Κοζάνης, κίστος κρητικός κλπ. Τελευταία δοκιμάζονται και ερευνώνται προβιοτικά , πρεβιοτικά και μεταβιοτικά από τον χώρο του μικροβιώματος.

Η πιο εντυπωσιακή μελέτη για το θέμα της θεραπείας με προβιοτικά, δημοσιεύθηκε το 2013. Ήταν μια μελέτη 210 ατόμων με κεντρική παχυσαρκία και λιπώδη διήθηση ήπατος. 

Σε αυτή την μελέτη, η λήψη του προβιοτικού Lactobacillus gasseri, έκανε τους συμμετέχοντες να χάσουν 8,5% της μάζας του λίπους της κοιλιάς τους μέσα σε περίοδο 12 εβδομάδων. Όταν σταμάτησαν τη λήψη του προβιοτικού, επανέκτησαν το λίπος που είχαν χάσει μέσα σε 4 εβδομάδες!

Υπάρχουν επίσης ενδείξεις από δημοσιευμένες μελέτες ότι το προβιοτικό Lactobacillus rhamnosus και το Bifidobacterium lactis, μπορούν να βοηθήσουν στην απώλεια βάρους και την πρόληψη της παχυσαρκίας.

Συμπερασματικά

Ασθενείς με διαβήτη τύπου 2, παχύσαρκοι και όσοι εχουν μεταβολικό σύνδρομο, θα πρέπει να διερευνούν με συμβουλή του γιατρού τους και την πιθανότητα  λιπώδους διήθησης ήπατος, να το παρακολουθούν πως  εξελίσσεται, ενώ είναι αναγκαίο να αλλάξουν άμεσα τρόπο διατροφής, να ασκηθούν και να χάσουν  κοιλιακό λίπος.

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΑΠΟ:

https://www.gastrojournal.org/article/S0016-5085(20)30171-2/fulltext?referrer=https%3A%2F%2Fpubmed.ncbi.nlm.nih.gov%2F

file:///F:/phytotherapy%20nafld.pdf

file:///F:/biomedicines-10-00083-v3.pdf

file:///F:/ijms-22-08008.pdf

file:///F:/fphar-11-00601.pdf

file:///F:/fmed-08-681391.pdf

https://www.cambridge.org/core/journals/british-journal-of-nutrition/article/effect-of-lactobacillus-gasseri-sbt2055-in-fermented-milk-on-abdominal-adiposity-in-adults-in-a-randomised-controlled-trial/304E3E2EE11E0D3D4F5D85E7046118A1

https://www.nejm.org/doi/10.1056/NEJMoa2029349