• Τα σημεία πυροδότησης πόνου ή trigger points βρίσκονται σε όλο το σώμα και προκαλούν πόνο.
  • Αυξάνονται με έλλειψη ύπνου και σωματικής δραστηριότητας.
  • Αυξάνονται με την κακή στάση του σώματος.
  • Το στρες μπορεί να τα πυροδοτήσει.

Τα σημεία πυροδότησης πόνου  συμπίπτουν
κατα 72% τουλάχιστον, με τα σημεία  βελονισμού και  γίνονται αισθητά με την αφή.

Τα σημεία πυροδότησης πόνου ή trigger points όπως ονομάζονται, μοιάζουν με γρομπαλάκια, που μπορούν να φτάσουν μέχρι και το μέγεθος ρεβιθιού. Μπορούμε να τα ψηλαφήσουμε σε όλο το σώμα και μπορεί να είναι επίπονα.

Συχνά συνδέονται με δύσκαμπτους μύες και παθήσεις που είναι λιγότερο συχνές, όπως σύνδρομα μυοπεριτονιακού πόνου ή ινομυαλγία και μπορεί να προκαλέσουν εξουθενωτικά συμπτώματα, με αποτέλεσμα άδεια από την εργασία και αναπηρία.

Οι Οστεοπαθητικοί και οι Φυσικοθεραπευτές  συχνά θεραπεύουν, χρησιμοποιώντας θεραπεία σημείου ενεργοποίησης (επίσης γνωστή ως θεραπεία μυοπεριτονιακού σημείου ενεργοποίησης) και osteopathic manipulation ή Ackermann Method, Muscle  energy Techniques, strain counterstrain, deep friction, ίσχαιμη πίεση, εγκάρσια μάλαξη και ergon technique συνδυαστικά.

Με τα χέρια  ασκούν πίεση σε διαφορετικά επίπεδα σε αυτές τις ευαίσθητες περιοχές,  για να ανακουφίσουν τον πόνο και άλλα συμπτώματα τοπικά ή στις αναφερόμενες περιοχές.

Μπορεί να συνυπάρχουν αισθητικά συμπτώματα (Μουδιασμα),   κινητικά ( αδυναμία) ή αυτόνομα συμπτώματα( ναυτία , ζάλη, εμβοές).

Με τη θεραπεία του μυοπεριτονιακού συνδρόμου και των σημείων πυροδότησης πόνου, οι μύες εκπαιδεύονται εκ νέου σε συνήθειες χωρίς πόνο, η ακαμψία και το πρήξιμο που προκύπτει από τον νευρομυϊκό πόνο μειώνεται, το εύρος της κίνησης αποκαθίσταται και η κυκλοφορία, ο συντονισμός και η ευλυγισία βελτιώνονται.

Είναι ιδιαιτέρως σημαντικό να θυμάστε ότι η διάγνωση και η θεραπεία των σημείων πυροδότησης πόνου, μπορεί να είναι η λύση και η απάντηση σε επίμονες χρόνιες περιπτώσεις, σε ασθενείς που δεν λαμβάνουν ανακούφιση από την παραδοσιακή θεραπεία.

Τι είναι τα Σημεία Πυροδότησης Πόνου

Τα σημεία πυροδότησης πόνου  είναι πολύ ευαίσθητες περιοχές μέσα σε έναν μυ, που ομαδοποιούνται σε δύο τύπους: ενεργό και λανθάνον.  Τα ενεργά σημεία πυροδότησης προκαλούν πόνο και ευαισθησία τοπικά και σε άλλες περιοχές του σώματος κατά την εφαρμογή πίεσης.

Μερικές από αυτές τις περιοχές πόνου μπορεί να είναι αρκετά απομακρυσμένες από τη θέση του σημείου πυροδότησης.

Για παράδειγμα, τα σημεία πυροδότησης  στον  γλουτιαίο μυ, μπορεί να δίνουν αντανακλαστικό πόνο μέχρι την έξω πλευρά του ποδιού έως το εξωτερικό του αστραγάλου ή στους οπίσθιους μηριαίους και στη γάμπα,  μιμούμενα ισχιακό  νευρικό πόνο.

Τα λανθάνοντα σημεία πυροδότησης  παρουσιάζουν πόνο μόνο στο σημείο πίεσης και συχνά συνδέονται με δυσκαμψία και περιορισμό των αρθρώσεων.

Μπορούν να προκληθούν από διάφορες αιτίες , όπως κακή στάση του σώματος,  τραυματισμό, υπερβολική άσκηση,  έλλειψη ύπνου,  ανεπάρκεια βιταμινών, έλλειψη άσκησης  κακή διατροφή, άγχος, στρες.

Σύνδρομο Μυοπεριτονϊακού Πόνου

Το σύνδρομο μυοπεριτονιακού πόνου (MPS) είναι κοινό μεταξύ ασθενών με προβλήματα μυοσκελετικού πόνου.  Είναι μια κατάσταση πόνου που προέρχεται από τους μυς και τη γύρω περιτονία.

Οι ασθενείς συνήθως παρουσιάζουν εντοπισμένο πόνο σε περιορισμένη περιοχή ή αναφερόμενο πόνο διαφόρων προτύπων.  Επιπλέον, οι φυσικές εξετάσεις μπορεί να αποκαλύψουν σημεία ενεργοποίησης, στους εμπλεκόμενους μύες.

Το MPS μπορεί να χωριστεί σε οξεία και χρόνια μορφή.  Το οξύ MPS συχνά υποχωρεί αυθόρμητα ή μετά από απλές θεραπείες.  Ωστόσο, το χρόνιο MPS είναι συνήθως χειρότερο στην πρόγνωση και τα συμπτώματα μπορεί να διαρκέσουν για 6 μήνες ή περισσότερο.

Διάφοροι παράγοντες μπορούν να συμβάλουν στο MPS:

Τραυματικά γεγονότα
Εργονομικοί παράγοντες (π.χ. υπερβολική χρήση, μη φυσιολογική στάση)
Δομικοί παράγοντες (π.χ. σπονδύλωση, σκολίωση, οστεοαρθρίτιδα)
Συστημικοί παράγοντες (π.χ. υποθυρεοειδισμός, ανεπάρκεια βιταμίνης D, ανεπάρκεια σιδήρου)

Ο ακριβής επιπολασμός του MPS στον γενικό πληθυσμό έχει σπάνια αναφερθεί στην υπάρχουσα βιβλιογραφία.  Ωστόσο, το 30% έως 85% των ασθενών με μυοσκελετικό πόνο, υποφέρουν από αυτή την πάθηση.  Εντοπίζεται συνήθως σε άτομα από 27 έως 50 ετών.

Διαχείριση Συνδρόμου Μυοπεριτονϊακού Πόνου

Περιλαμβάνει την εξάλειψη της χρόνιας καταπόνησης ή του τραυματισμού από υπέρχρηση των προσβεβλημένων μυών. Οι μέθοδοι θεραπείας περιλαμβάνουν φυσικοθεραπεία, οστεοπαθητική χειροπρακτική μέθοδο Ackermann. Θερμότητα ή πάγο, την τεχνική με ψεκασμό κρύου και διατάσεις η μυική ενέργεια , ξηρή βελόνα και ενέσεις σημείου πυροδότησης  με τοπικό αναισθητικό, φυσιολογικό ορό ή στεροειδές.  Πρόσθετα σε μη φαρμακολογικές ή φαρμακολογικές θεραπείες είναι βελονισμός, μασάζ, διαδερμική ηλεκτρική νευρική διέγερση και υπερηχογράφημα.

Η απόφαση εάν θα αντιμετωπιστούν τα σημεία πυροδότησης με χειροθεραπευτικές μεθόδους ή με ελαφρώς πιο επεμβατικές διαδικασίες, εξαρτάται από την εκπαίδευση και τη σοβαρότητα του πόνου στο σημείο ενεργοποίησης.

Οι ασκήσεις διατάσεων είναι η πρώτη γραμμή  θεραπείας για ασθενείς, επειδή επικεντρώνονται στην ανακούφιση από το σφίξιμο των μυών και τη βράχυνση που σχετίζεται με τον μυοπεριτονϊακό πόνο.

Συμπερασματικά

Μόλις σταθεροποιηθεί ο πόνος και αποκατασταθεί το εύρος κίνησης, όλοι οι ασθενείς θα πρέπει να ενθαρρύνονται να συνεχίσουν ένα πρόγραμμα ενδυνάμωσης με αερόβια άσκηση, για να αποτρέψουν μελλοντική υποτροπή.  Ένα σημαντικό χαρακτηριστικό της θεραπείας, είναι η εκπαίδευση των ασθενών σχετικά με την αποτελεσματικότητα των χειρωνακτικών τεχνικών, ώστε να διαχειρίζονται τα δικά τους συμπτώματα.

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΑΠΟ:

Xia P, Wang X, Lin Q, Cheng K, Li X. Effectiveness of ultrasound therapy for myofascial pain syndrome: a systematic review and meta-analysis. J Pain Res. 2017;10:545-555. [PMC free article] [PubMed]

Ay S, Evcik D, Tur BS. Comparison of injection methods in myofascial pain syndrome: a randomized controlled trial. Clin Rheumatol. 2010 Jan;29(1):19-23. [PubMed]

Liu L, Huang QM, Liu QG, Ye G, Bo CZ, Chen MJ, Li P. Effectiveness of dry needling for myofascial trigger points associated with neck and shoulder pain: a systematic review and meta-analysis. Arch Phys Med Rehabil. 2015 May;96(5):944-55. [PubMed]