• Πώς να γίνεις το πρόβατο που φοβούνται οι λύκοι
  • 8 έξυπνες στρατηγικές που θα σε βοηθήσουν να τα καταφέρεις.

Καλωσήρθες στην στέπα της ζωής. Το κλίμα εξαιρετικά σκληρό και ξηρό, παρ’όλα αυτά η θερμοκρασία σήμερα κυμαίνεται σε φυσιολογικά για την εποχή επίπεδα, ιδανική για μια σύντομη ξενάγηση. Μπροστά στα πόδια σου θα βρεις ένα βιβλίο. Οι σελίδες λευκές και άδειες, ενώ δίπλα του στέκεται ένα μολύβι, ένα κόκκινο στιλό και ένα έντονο στάμπιλο.

Τι να το κάνω το κενό βιβλίο, μέσα στην στέπα; Αυτό δεν έχει καν τίτλο θα ρωτήσεις και με το δίκιο σου. Η αλήθεια είναι πως οι επιλογές εδώ είναι περιορισμένες οπότε θα ήθελα να μου απαντήσεις γρήγορα. Αν είχες να διαλέξεις ανάμεσα στο “Το πρόβατο” και “Ο λύκος” ποιο απ’τα δυο θα επέλεγες για τίτλο αυτού του μυστήριου βιβλίου; Εσύ που επέλεξες τον τίτλο “πρόβατο”, να ξέρεις πως σε συμπαθώ λιγάκι παραπάνω. Και αυτό καθώς η επιλογή σου υποδηλώνει αντισυμβατικότητα, πρωτοτυπία και σίγουρα δεν θα έλεγα πως δελεάζεσαι εύκολα από τους δυνατούς τίτλους.

Και μιας και ανέφερα τη λέξη δύναμη, θα ήθελα να παραθέσω κάποιες έξυπνες στρατηγικές τις οποίες ακολουθεί ένα “πρόβατο” προκειμένου να τρέψει και τον πιο αιμοβόρο λύκο σε φυγή.

  • Προσαρμόζεται εύκολα. Οποιαδήποτε απότομη αλλαγή και αν συμβεί στη ζωή του,συμπεριλαμβανομένης προφανώς και της απώλειας, δύναται να τον βρει αγκαλιά με μια εναλλακτική πορεία ζωής. Όπως το GPS. Χάνεσαι, παρ’όλα αυτά η εναλλακτική διαδρομή εμφανίζεται αμέσως στην οθόνη σου.
  • Έχει μια ξεκάθαρη εικόνα για τον εαυτό του και αδιαφορεί για τις επικρίσεις και κάθε ασήμαντη αβάσιμη πληροφορία τον αφορά. Δεν σπαταλάει ενέργεια ασχολούμενος με τις ζωές των άλλων. Γιατί να είναι περισσότερο ευτυχισμένοι οι άλλοι, πώς γίνεται να έχουν πιο πολλά  χρήματα, να κάνουν ακριβές διακοπές, να τους πηγαίνουν τα πάντα καλά.

Αυτό που κάνει είναι να εστιάζει στην δική του ζωή και στόχους, κυνηγώντας αυτό που λαχταρά με απλότητα και υπομονή, χωρίς να υποκύπτει στις εύκολες και συμβιβαστικές λύσεις που βρίσκονται στο δρόμο του.

  • Έχει αυτοπεποίθηση καθώς γνωρίζει πως είναι απαραίτητος. Και πώς γίνεται κάποιος απαραίτητος; Έχοντας εκπαιδεύσει τον εαυτό του να λύνει προβλήματα. Ο δυνατός άνθρωπος γνωρίζει πως η ευτυχία δεν είναι αλγοριθμική και πως η ζωή είναι φτιαγμένη από προβλήματα και δυσκολίες. Λύνεις το ένα, εμφανίζεται το επόμενο. Επομένως η ευτυχία εντέλει εντοπίζεται στην επίλυση και σωστή διαχείριση των προβλημάτων.
  • Ζει με την  ανατριχιαστική ιδέα του θανάτου. Περίεργο πως κανείς μας δεν θα το αποφύγει. Έτσι στην σκέψη αυτή, κάθε τόλμημα, κάθε ρίσκο, κάθε προσπάθεια και ιδέα αποποιείται του αισθήματος της ντροπής στην αποτυχία. Εκτιμά λοιπόν κάθε ημέρα σαν μια επιπρόσθετη ευκαιρία και ευλογία να ζήσει. Και όχι απλά να ζήσει, αλλά να δημιουργήσει τις υποδομές για μια ζωή στην οποία όσες φορές και αν έπρεπε να επαναλάβει δεν θα άλλαζε τίποτα.
  • Συναναστρέφεται με κόσμο. Δεν ανοίγει τα χαρτιά του αλλά ακούει. Τον λαχειοπώλη που πουλάει τα λαχεία, τον επιχειρηματία που μιλάει στο κινητό και βρίζει, τη μητέρα που μαλώνει τα ζωηρά παιδάκια της, τη συζήτηση δυο γιαγιάδων στο παγκάκι της πλατείας. Ακούει, αφουγκράζεται τους παλμούς της κοινωνίας, ανοίγει το μυαλό του και εντοπίζει ανάγκες. Μαθαίνει ακόμα και διαφορετικά του ενδιαφέροντός του πεδία, καθώς γνωρίζει πως τουλάχιστον ένα από όλα αυτά θα εμφανιστεί μπροστά του σαν καταλυτική πληροφορία, την κατάλληλη στιγμή. Ο Steve Jobs,τυχαία παρακολούθησε στο Πανεπιστήμιο ένα μάθημα καλλιγραφίας το οποίο μετά απο χρόνια αποτέλεσε την γραμματοσειρά του Macintosh.
  • Η λέξη αποτυχία κυκλοφορεί στο αίμα του και είναι απόλυτα εξοικειωμένος με αυτό. Όμως έχει μάθει πλέον πώς να πέφτει, πόσο χρόνο χρειάζεται για την επούλωση των πληγών του καθώς και τα σημεία που θα πιαστεί για να ξανα σηκωθεί. Και σε κάθε πτώση του αναλαμβάνει ο ίδιος την ευθύνη, χωρίς να θυματοποιείται και να κατηγορεί άλλους ανθρώπους ή την άτιμη ζωή. Είναι εύκολο να μετατοπίζουμε την ευθύνη σε άλλους, εξασφαλίζει μια παροδική δόση ανακούφισης άλλωστε. Το δύσκολο είναι να έρθει κάποιος face to face αντιμέτωπος με το πρόβλημά του και να βρει τη λύση.
  • Είναι αυτόνομος και ολοκληρωμένος. Κάθε ανθρώπινη σχέση που συνάπτει, λειτουργεί συντροφικά και όχι συμπληρωματικά. Διακρίνεται από ταπεινότητα, απλότητα και σιχαίνεται την αυτοπροβολή. Τις περισσότερες φορές το μεγαλείο της ψυχής του και την μοναδικότητα του, αφηγούνται άλλοι και αυτό είναι ότι πολυτιμότερο μπορεί να καταφέρει κάποιος σε αυτή τη Γη.
  • Δεν εγκαταλείπει ποτέ. Δικαιολογίες όπως είμαι κουρασμένος, δεν έχω την κατάλληλη ψυχολογία, δεν έχω χρήματα, είμαι μόνος, δεν είναι εποχή να παίρνεις ρίσκο, είναι απλά δικαιολογίες! Ξεκινάει να περνάει τη λεωφόρο με μια απότομη κίνηση. Και αυτό γιατί αν προσπαθήσει να περάσει διστακτικά ή μείνει κάπου στη μέση, θα βρεθεί κάποιος και θα τον πατήσει. Θυμήσου πως το έδαφος δεν θα είναι ποτέ πρόσφορο και ιδανικό. Ίσως το  κατά την άποψή σου κατάλληλο  timing δεν έρθει ποτέ. Αλίμονο αν ο Ωνάσης παραπονιόταν πως είχε στην τσέπη μόνο 100 δολάρια,  περίμενε κάποιος να τον λυπηθεί, να του εξασφαλίσει τις προϋποθέσεις ώστε να φύγει στην Αμερική. Δεν θα είχε γίνει ποτέ ο μεγαλύτερος κροίσος του 20 αιώνα παγκοσμίως.

Το βιβλίο στέκεται ακόμα μπροστά σου. Ξεκίνα να το γράφεις, γεμίζοντάς το με τις πολύτιμες στιγμές της ζωής σου και πραγματικά στο εύχομαι να γίνει best seller. Φρόντισε τις στιγμές ευτυχίας σου να τις γράφεις με το μολύβι ώστε να αχνοφαίνονται τα γράμματα και να κρατούν το νου σου προσγειωμένο, πατώντας σταθερά έδαφος. Τις αποτυχίες όμως και τις πίκρες να τις σημειώνεις με κόκκινο στυλό και έντονο στάμπιλο. Πρωτίστως γιατί θα πρέπει οι λέξεις να αντέξουν στα δάκρυα που θα πέσουν πάνω τους και δεύτερον γιατί αυτές  οι δύσκολες στιγμές θα σε κάνουν να νιώσεις περήφανος αργότερα για όλα όσα θα έχεις γίνει!

Και μην ντραπείς κάποιες φορές να είσαι το «πρόβατο». Γιατί οι τίτλοι θα φαντάζουν ασήμαντοι μπροστά στα όσα θα έχεις καταφέρει να χτίσεις στη ζωή σου. Απλά δεν θα σε αφορούν.

Όσο για τους λύκους… Άστους να ουρλιάζουν.. Άλλωστε ο καθένας με  ότι διαθέτει, πολεμάει..

Αρχική δημοσίευση από την